Anahtar Kelimeler
sistemi meşrulaştırma kuramı
evlilik sisteminin meşrulaştırılması
ölçek geliştirme
geçerlik
güvenirlik
Nasıl Atıf Yapılır
Öz
Bu çalışmanın amacı, bir kurum olarak değerlendirilebilecek evliliğin meşrulaştırılmasına yönelik bir ölçme aracının geliştirilmesidir. Evlilik kurumunun ne kadar meşru ve adil algılandığının ve evliliğin hangi güdülerle meşrulaştırıldığının belirlenmesi amacıyla yapılan çalışmada katılımcılara Evlilik Sistemini Meşrulaştırma Ölçeği, İnönü Evlilik Tutum Ölçeği ve Demografik Bilgi Formu uygulanmıştır. Çalışmaya, yaşları 17 ile 59 arasında değişen 249 kadın (%76.4) ve 77 erkek (%23.6) olmak üzere toplam 326 üniversite öğrencisi katılmıştır. Katılımcıların 138’i (% 42.3) romantik bir ilişkisinin olduğunu, 188’i (57.7) ise ilişkisinin olmadığını belirtmiştir. İlişki süreleri 1 ile 360 ay arasında değişmektedir (Ort. = 20.61; S= 40.20). Açımlayıcı faktör analizi sonuçları ölçeğin tek faktörlü bir yapı ortaya koyduğunu ve doğrulayıcı faktör analizi sonuçları da bu tek faktör ve 21 maddeden oluşan yapının kabul edilebilir değerlere sahip olduğunu göstermiştir. Ölçeğin Cronbach alfa iç tutarlılık güvenirlik katsayısı .94’tür. Maddelerin faktör yükleri .60 ile .79 arasında değişmektedir. Ölçeğin iki yarım test güvenirlik katsayısı .88, test-tekrar test güvenirlik katsayısı da .90 olarak bulunmuştur. Tüm bu bulgular, Evlilik Sistemini Meşrulaştırma Ölçeği’nin ilgili çalışmalarda kullanılmak için geçerli ve güvenilir bir ölçek olduğunu ortaya koymaktadır.
Referanslar
Agadullina, E. R. (2023). The role of income in system justification. Psychology in Russia: State of the Art, 16,(1), 66-76.
Bayoğlu, F. ve Atlı, A. (2014). İnönü Evlilik Tutum Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Analizleri. Ege Eğitim Dergisi, 15(2), 397-415.
Bird, G. W. ve Melville, K. (1994). Families and intimate relationships. McGraw-Hill College.
Deiner, E., Suh, E.M., Lucas, R. E. ve Smith, H. L. (1999). Subjective Weil-Being: Three Decades of Progress. Psychological Bulletin, 125(2), 276-302.
DePaulo, B. M. ve Morris, W. L. (2005). Singles in society and in science. Psychological Inquiry, 16, 57–83.
DePaulo, B. M. ve Morris, W. L. (2005). The Unrecognized Stereotyping and Discrimination Against Singles. Current Directions in Psychological Science, 15(5), 251- 254.
Günay, G. ve Bener, Ö. (2013). Gençlerin Evlilik ve Aile Yaşamına İlişkin Tutumları. Karabük Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(1), 1-16.
İşmen Gazioğlu A.E. (2006). Genç yetişkinlerin evlilik ve aile hayatına ilişkin görüşlerinin değerlendirilmesi, Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Dergisi, 23, 107-123.
Jost, J. T. ve Banaji, M. R. (1994). The role of stereotyping in system-justification and the production of false consciousness. British Journal of Social Psychology, 33, 1-27.
Jost, J. T. (1995). Negative illusions: conceptual clarification and psychological evidence concerning false consciousness. Political Psychology, 16, 397-424.
Jost, J. T., Banaji, M. R. ve Nosek, B. A. (2004). A decade of system justification theory: Accumulated evidence of conscious and unconscious bolstering of the status quo. Political Psychology, 25, 881-919
Jost, J. T. ve Hunyady, O. (2002). The psychology of system justification and the palliative function of ideology. European Review of Social Psychology, 13, 111-153.
Jost, J. T. ve Thompson, E. P. (2000). Group-based dominance and opposition to equality as independent predictors of self-esteem, ethnocentrism, and social policy attitudes among African Americans and European Americans. Journal of Experimental Social Psychology, 36, 209–232.
Jost, J. T. ve Hunyady, O. (2005). Antecedents and consequences of system-justifying ideologies. Current Directions in Psychological Science, 14, 260-265.
Jost, J. T. ve Kay, A. C. (2005). Exposure to benevolent sexism and complementary gender stereotypes: consequences for specific and diffuse forms of system justification. Journal of Personality and Social Psychology, 88(3), 498-509.
Jost, J.T. (2019), A quarter century of system justification theory: Questions, answers, criticisms, and societal applications. British Journal of Social Schology, 58, 263-314.
Kay, A. C. ve Jost, J. T. (2003). Complementary justice: effects of “poor but happy” and “poor but honest” stereotype exemplars on system justification and implicit activation of the justice motive. Journal of Personality and Social Psychology, 85(5), 823-837.
Li, W., Wu, J. ve Kou, Y. (2020). System Justification Enhances Life Satisfaction of High- and Low Status People in China. Social Psychological and Personality Science, 11(5), 588–596.
Major, B. (1994). From social inequality to personal entitlement: The role of social comparisons, legitimacy apprasials, and group memberships. Advances in Experimental Social Psychology, 26, 293-355.
Morris, W. L., DePaulo, B. M., Hertel, J. ve Taylor, L. C. (2008). Singlism—another problem that has no name: Prejudice, stereotypes, and discrimination against singles. In T. G. Morrison ve M. A. Morrison (Eds.), The psychology of modern prejudice (pp. 165–194). Hauppauge, NY: Nova Science.
Mouafo, A. V. D. ve Nzekaih, H. K. E. (2021). Gender system justification, gender differences and attitudes towards women’ victimization. Social Sciences. 10, (2), 67-73.
Stutzer, A. ve Frey, B. S. (2004). Does marriage make people happy, or do happy people get married? The Journal of Socio-Economics, 35 (2006), 326–347.
Tabachnick, B.G. ve Fidell, L.S. (2001) Using Multivariate Statistics. 4th Edition, Allyn and Bacon, Boston.
Van der Toorn, J., Berkics, M. ve Jost, J. T. (2010). System justification, satisfaction, and perceptions of fairness and typicality at work: A cross-system comparison involving the US and Hungary. Social Justice Research, 23(2-3), 189-210.
Bu çalışma Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
Telif Hakkı (c) 2023 Nesne Psikoloji Dergisi