Anahtar Kelimeler
bilinçli farkındalık
üniversite öğrencileri
grup terapisi
Nasıl Atıf Yapılır
Öz
Köklerini doğu kültüründen alan bilinçli farkındalık kavramı yargısız bir biçimde yalnızca içinde bulunulan anda olanlara odaklanmak olarak tanımlanmaktadır. Günümüzde bireylerin bilinçli farkındalık düzeylerini arttırmak amacıyla çeşitli araştırma ve uygulamalar yapılmaktadır. J.L. Moreno tarafından geliştirilmiş bir psikoterapi yöntemi olan psikodrama insanın yaşadıklarını drama yöntemiyle ele alan ve araştıran bir yaklaşımdır. Rol oynama sırasında esas olan, burada ve şimdi sorunun nasıl algılandığıdır. Böylece soruna yönelik farklı bakış açıları ve yeni başa çıkma yolları fark edilir. Psikodrama’nın bireylerin bilinçli farkındalık düzeylerini artırmada etkili bir yöntem olabileceği düşünülmektedir. Bu araştırmanın amacı 16 oturum süren psikodrama grup yaşantısının üniversite öğrencilerinin bilinçli farkındalık düzeyine etkisini nicel ve nitel yöntemler aracılığıyla incelemektir. Araştırmanın çalışma grubunu yaş ortalamaları 25 olan 12 (10 kız, 2 erkek) üniversite öğrencisi oluşturmuştur. Nicel veriler Bilinçli Farkındalık Ölçeği ile toplanmış ve Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi ile analiz edilmiştir. Nitel veriler öğrencilerin yazdığı değerlendirme raporlarından elde edilmiş ve içerik analizi ile değerlendirilmiştir. Diğer yandan, grup üyelerine ön-test ve son-test olarak dinletilen ses kayıtları ve ortak resim oyununun değerlendirilmesi araştırmanın psikodramatik bulgularını oluşturmuştur. Nicel verilerden elde edilen bulgular grup üyelerinin bilinçli farkındalık son-test puan ortalamalarının ön-test puanlarına göre arttığı fakat bu artışın anlamlı olmadığını gösterse de nitel ve psikodramatik bulgular psikodrama grup yaşantısının bilinçli farkındalıkla ilişkili olan duygular, ilişkiler ve farkındalık konularında etkili olduğunu göstermiştir.
Referanslar
Arnett, J. J. (2000). Emerging adulthood: A theory of development from the late teens through the twenties. American Psychologist, 55(5), 469-480. https://doi.org/10.1037/0003-066X.55.5.469
Arslan, I. (2018). Bilinçli farkındalık, depresyon düzeyleri ve algılanan stres arasındaki ilişki. Birey ve Toplum Sosyal Bilimler Dergisi, 8(2), 73-86. https://doi.org/10.20493/birtop.477445
Atalay, Z. (2018). Mindfulness: Şimdi ve burada bilinçli farkındalık. Psikonet.
Baer, R. A., Smith, G. T. ve Allen, K. B. (2004). Assessment of mindfulness by self-report: The Kentucky Inventory of Mindfulness Skills. Assessment, 11(3), 191-206. https://doi.org/10.1177/1073191104268029
Bakalım, O., Yörük, C. ve Şensoy, G. (2018). Psikodrama grubunun psikolojik danışma ve rehberlik öğrencilerinin öz-duyarlık düzeylerine etkisi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 17(67), 949-968. https://doi.org/10.17755/esosder.331543
Blatner, A. (2003). Psychodrama. Schaefer, Charles E. (Ed.), Play therapy with adults (s. 34-61). John Wiley & Sons. Canada.
Blomkvist, L. D., Rützel, T. ve Moreno, T. (2013). Psikodrama. Artı gerçeklik ve iyileştirme sanatı. Nobel Yayıncılık
Brown, K. W. ve Ryan, R. M. (2003). The benefits of being present: Mindfulness and its role in psychological well-being. Journal of Personality and Social Psychology, 84, 822-848. https://doi.org/10.1037/0022-3514.84.4.822
Brown, K., Ryan, R. M. ve Creswell, J. D. (2007). Mindfullness: Theoretical foundations and evidence for its salutry effects, Psychological İnquiry, 18, 211-237.233-244. https://doi.org/10.1080/10478400701598298
Brown, C. A. ve Jones, A. K. (2013). Psychobiological correlates of improved mental health in patients with musculoskeletal pain after a mindfulness-based pain management program. The Clinical Journal of Pain, 29(3), 233-244. https://doi.org/10.1097/AJP.0b013e31824c5d9f
Chiesa, A. ve Serretti, A. (2011). Mindfulness based cognitive therapy for psychiatric disorders: a systematic review and meta-analysis. Psychiatry Research, 187(3), 441-453. https://doi.org/10.1016/j.psychres.2010.08.011
Corey, G. (2000). Theory & practice of group counseling. Brooks / Cole. Thomson Learning.
Davidson, R. J., Kabat-Zinn, J., Schumacher, J., Rosenkranz, M., Muller, D., Santorelli, S. F.,Urbanowski, F., Harrington, A., Bonus, K. ve Sheridan, J. F. (2003). Alterations in brain and immune function produced by mindfulness meditation. Psychosomatic Medicine, 65(4), 564-570.
Demir, V. (2015). Bilinçli farkındalık temelli kognitif terapi programının bireylerin depresif belirti düzeyleri üzerine etkisi. Psikoloji Çalışmaları/Studies in Psychology, 35(1), 15-26.
Dökmen, Ü. (2005). Sosyometri ve psikodrama. Sistem yayıncılık.
Gladding, S. T. (2003). Group work: A counseling specialty. Prentice Hall.
Hilton, L., Hempel, S., Ewing, B. A., Apaydin, E., Xenakis, L., Newberry, S.,Colaiaco, B., Maher, A.R., Shanman, R.M., Sorbero, A.E. ve Maglione, M. A. (2016). Mindfulness meditation for chronic pain: systematic review and meta-analysis. Annals of Behavioral Medicine, 51(2), 199-213. https://doi.org/10.1007/s12160-016-9844-2
Johnson, R. B. ve Onwuegbuzie, A. J. (2004). Mixed methods research: A research paradigm whose time has come. Educational Researcher, 33(7), 14-26. https://doi.org/10.3102/0013189X033007014
Karp, M., Holmes, P.ve Tauvon, K. B. (Eds.). (2013). Psikodrama rehberi. Nobel Akademik Yayıncılık.
Kass, J. D., Mullin, E., Surrey, J., Gluck, J., Rothaus, M., Beardall, N., ... ve Avstreih, Z. A. K. (2013). Mindfulness and the arts therapies: Theory and practice. Jessica Kingsley Publishers.
Kabat‐Zinn, J. (2003a). Mindfulness‐based interventions in context: past, present, and future. Clinical psychology: Science and Practice, 10(2), 144-156. https://doi.org/10.1093/clipsy.bpg016
Kabat-Zinn, J. (2003b). Mindfulness-based stress reduction. Constructivism in the Human Sciences, 8, 73- 107.
Neff, K. (2003). Self-compassion: An alternative conceptualization of a healthy attitude toward oneself. Self and Identity, 2(2), 85-101. https://doi.org/10.1080/15298860309032
Özyeşil, Z. (2011). Üniversite öğrencilerinin öz-anlayış düzeylerinin bilinçli farkındalık kişilik özellikleri ve bazı değişkenler açısından incelenmesi [Yayınlanmamış Doktora Tezi]. Selçuk Üniversitesi.
Özyeşil, Z., Arslan, C., Kesici, Ş. ve Deniz, M.E. (2011). Bilinçli Farkındalık Ölçeği’nin Türçe’ye uyarlama çalışması, Eğitim ve Bilim, 36, 224-235
Roeser, R. W. ve Eccles, J. S. (2015). Mindfulness and compassion in human development: Introduction to the special section. Developmental Psychology, 51(1), 1. https://doi.org/10.1037/a0038453
Rogers, C. A. ve Kosowicz, D. (2019). Psychodrama: conception, evolution, evidence and applications. Australian Counseling Research Journal, 13, 30-35
Sibinga, E. M., Kerrigan, D., Stewart, M., Johnson, K., Magyari, T. ve Ellen, J. M. (2011). Mindfulness- based stress reduction for urban youth. The Journal of Alternative and Complementary Medicine, 17(3), 213-218. https://doi.org/10.1089/acm.2009.0605
Şahin, A. (2019). Üniversite öğrencilerinde bilinçli farkındalık ile yaşam doyumu ve iyi oluş arasındaki ilişkiler. Üsküdar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (8),151-176. https://doi.org/10.32739/uskudarsbd.5.8.61
Tang, Y. Y., Ma, Y., Wang, J., Fan, Y., Feng, S., Lu, Q., ... ve Posner, M. I. (2007). Short-term meditation training improves attention and self-regulation. Proceedings of the National Academy of Sciences, 104, 17152-17156. https://doi.org/10.1073/pnas.0707678104
Tang, Y. Y., Hölzel, B. K. ve Posner, M. I. (2015). The neuroscience of mindfulness meditation. Nature Reviews Neuroscience, 16(4), 213-225.
Uzun, R. B. (2018). Psikodrama uygulamalarının üniversite öğrencilerinde öz-şefkat düzeyine etkisi, [Yayımlanmamış psikodrama tezi]. Abdülkadir Özbek Psikodrama Enstitüsü.
Ülev, E. (2014). Üniversite öğrencilerinde bilinçli farkındalık düzeyi ile stresle başa çıkma tarzının depresyon, kaygı ve stres belirtileriyle ilişkisi, [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Hacettepe Üniversitesi.
Vreeswijk, M. V., Broersen, J. ve Schurink, G. (2019). Mindfulness ve şema Terapi. Psikonet
Walsh, R. ve Shapiro, S. L. (2006). The meeting of meditative disciplines and Western psychology: a mutually enriching dialogue. American Psychologist, 61(3), 227. https://doi.org/10.1037/0003-066X.61.3.227
Weinstein, N., Brown, K. W. ve Ryan, R. M. (2009). A multi-method examination of the effects of mindfulness on stress attribution, coping, and emotional well-being. Journal of Research in Personality, 43(3), 374-385. https://doi.org/10.1016/j.jrp.2008.12.008
Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık
Bu çalışma Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
Telif Hakkı (c) 2022 Nesne Psikoloji Dergisi