Anahtar Kelimeler
aile terapisi
postmodern terapi yaklaşımı
Nasıl Atıf Yapılır
Öz
Geleneksel terapi yöntemlerinde var olan problemin nedeninin ne olduğu bulunarak problemin ortadan kaldırılabileceğine inanılır. Fakat Çözüm Odaklı Terapide (ÇOT) böyle bir amaç yoktur. ÇOT postmodern bir bakış açısına sahiptir ve herkes için genel geçer nesnel bir gerçekliğin var olduğunu reddeder. Dolayısıyla, fenomenolojik bir bakış açısına sahip birçok terapi yaklaşımında olduğu gibi var olan problemin kişiler tarafından nasıl algılanıldığına odaklanılır. Danışanların birçoğu terapilerden hızlı ve somut çıktılar elde etmek istemektedir. ÇOT kişilerin yetersiz yönlerinden çok yeterli yönlerini, güçsüz yönlerinden çok güçlü yönlerini ve sınırlı yönlerinden çok elinde var olan olanaklara odaklanmayı vurgulamakta ve problemlerin daha kısa sürede çözülmesini amaçlamaktadır. Terapist danışanların mevcut güçlü yönlerine ve kaynaklarına odaklanmanın en iyi yol olduğunu kabul ederek danışanla işbirliği yapar. Bu yöntemin çocuklar, ergenler ve yetişkinler üzerinde olumlu çıktılarına vurgu yapılmasına rağmen asıl çıkış noktası ailelerdir. Ailede herhangi birinde bir problem olması tüm aileyi oldukça etkileyebilmektedir. Dolayısıyla aile üyelerinin herhangi birinin problemine çözüm bulmak da tüm aileyi olumlu yönde etkileyecektir. ÇOT’un en özgün tarafı problemin çözümünü terapistin değil danışanların bulmasıdır. Bu derlemede ÇOT’un ailelerle/çiftlerle nasıl uygulanacağı ve araştırma çıktıları üzerine odaklanılmıştır.
Referanslar
Bannink, F. P. (2007). Solution-focused brief therapy. Journal of contemporary psychotherapy, 37(2), 87-94.
Becvar, D. S. (2000). Human development as a process of meaning making and reality construction. In W. C. Nichols, M. A. Pace-Nichols, D. S. Becvar, & A. Y. Napier (Eds.), Handbook of family development and intervention. New York: Wiley.
Bennett, J. W. (1997). Open the social sciences: Report of the Gulbenkian commission on the restructuring of the social sciences. Society, 34(2), 78-79.
Berg, I. K. ve Cauffman, L. (2002). Solution focused corporate coaching. Lernende Organisation, Jänner/Februar, 1–5.
Beyebach, M., Rodríguez-Sánchez, M. S., Arribas de Miguel, J., De Vega, M. H., Hernández, C. ve Rodríguez-Morejón, A. (2000). Outcome of solution-focused therapy at a university family therapy center. Journal of Systemic Therapies, 19(1), 116-128.
Bloom, B. L. ( 1997). Planned short-term; psychotherapy: A clinical handbook (2nd ed.). Needham Heights, MA: Allyn 8c Bacon.
Burg, J. E. ve Mayhall, J. L. (2002). Techniques and interventions of solution-focused advising. NACADA Journal, 22(2), 79-85.
Burr, V. (1995). An introduction to social constructionism. London: Routledge.
Choi, J. J. (2020). A Case Study of Solution-Focused Brief Family Therapy. The American Journal of Family Therapy, 48(2), 195-210.
Conoley, C. W., Graham, J. M., Neu, T., Craig, M. C., O'pry, A. M. Y., Cardin, S. A., ... ve Parker, R. I. (2003). Solution‐focused family therapy with three aggressive and oppositional‐acting children: An N= 1 empirical study. Family process, 42(3), 361-374.
Corcoran, J. (2000). Solution-focused family therapy with ethnic minority clients. Crisis Intervention, 6(1), 5-12.
de Castro, S. ve Guterman, J. T. (2008). Solution‐Focused Therapy for Families Coping with Suicide. Journal of Marital and Family therapy, 34(1), 93-106.
de Jong, P. ve Berg, I. K. (2002). Interviewing for solutions (2nd ed.). Belmont, CA: Brooks/Cole.
de Shazer, S., Berg, I. K., Lipchik, E. V. E., Nunnally, E., Molnar, A., Gingerich, W. ve Weiner‐Davis, M. (1986). Brief therapy: Focused solution development. Family process, 25(2), 207-221.
de Shazer, S. (1985). Keys to solution in brief therapy. Ww Norton.
de Shazer, S. ve Coulter, M. (2012). More than miracles: The state of the art of solution-focused brief therapy. Routledge.
de Shazer, S. ve Dolan, Y. (2007). More than miracles: The state of the art of solution-focused brief therapy. Routledge.
Dolan, Y. (2006). Steve de Shazer: In memoriam. Journal of Marital and Family Therapy, 32(1), 1-2.
Feldman, S. M. (2000). American legal thought from premodernism to postmodernism: An intellectual voyage. Oxford University Press.
Franklin, C., Streeter, C. L., Kim, J. S. ve Tripodi, S. J. (2007). The effectiveness of a solution-focused, public alternative school for dropout prevention and retrieval. Children & Schools, 29(3), 133-144.
Gergen, K. J. (1985). The social constructionist movement in modern psychology. American Psychologist, 40, 266-275.
Gergen, K. J. (2009). Realities and relationships: Soundings in social construction. Harvard university press.
Gingerich, W. J. ve Eisengart, S. (2000). Solution‐focused brief therapy: A review of the outcome research. Family process, 39(4), 477-498.
Gladding, S. T. (2015). Family therapy: History, theory, and practice. Pearson.
Gladding, S. T. (2011). Aile Terapisi-Tarihi, Kuram ve Uygulamaları. (İ. Keklik ve İ. Yıldırım, Çev.). Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Derneği Yayınları: Ankara.
Goldenberg, H. ve Goldenberg, I. (2012). Family therapy: An overview. Cengage learning.
Güner, O. (2010). Çözüm bende saklı. Eflatun Basım Dağıtım Yayıncılık.
Kim, J. S. ve Franklin, C. (2009). Solution-focused brief therapy in schools: A review of the outcome literature. Children and Youth Services Review, 31(4), 464-470.
Lee, M. Y. (1997). A study of solution-focused brief family therapy: Outcomes and issues. American journal of family therapy, 25(1), 3-17.
Lipchik, E. (2002). Beyond technique in solution-focused therapy: Working with emotions and the therapeutic relationship. Guilford Press.
Lloyd, H. ve Dallos, R. (2008). First session solution‐focused brief therapy with families who have a child with severe intellectual disabilities: mothers' experiences and views. Journal of Family Therapy, 30(1), 5-28.
Nichols, P. M. (2013). Aile Terapisi-Kavramlar ve Yöntemler. (O. Gündüz, Çev.). Kaktüs Yayınları: İstanbul.
Özgüven, İ. E. (2014). Evlilik ve aile terapisi. Nobel Akademik Yayıncılık: Ankara.
Pichot, T. ve Dolan, Y. M. (2014). Solution-focused brief therapy: Its effective use in agency settings. Routledge.
Ramisch, J. L., McVicker, M. ve Sahin, Z. S. (2009). Helping low-conflict divorced parents establish appropriate boundaries using a variation of the miracle question: An integration of solution-focused therapy and structural family therapy. Journal of Divorce & Remarriage, 50(7), 481-495.
Rubin, A. ve Babbie, E. (2005).Research methods for social work, (5th ed.) Belmont, CA:Brooks/Cole- Thomson Learning.
Selekman, M. D. (1993). Solutionoriented brief therapy with difficult adolescents. In S. Friedman (Ed.), Th e new language of change: Constructive collaboration in psychotherapy. New York: Guilford Press.
Sexton, T. L. (1997). Constructivist thinking within the history of ideas: The challenge of a new paradigm. In T. L. Sexton & B. L. Griffin (Eds.), Constructivist thinking in counseling practice, research, and training (pp. 3-18). New York: Teachers College Press.
Sklare, G. B. (2005). Brief counseling that works: A solution-focused approach for school counselors and administrators. Corwin Press.
Sparrer, I. (2007). Miracle, solution and system: Solution-focused systemic structural constellations for therapy and organisational change. Solutions Books.
Stoddart, K. P., McDonnell, J., Temple, V. ve Mustata, A. (2001). Is brief better? A modified brief solution- focused therapy approach for adults with a developmental delay. Journal of Systematic Therapies, 20(2), 24-40.
Trepper, T. S., Dolan, Y., McCollum, E. E. ve Nelson, T. (2006). Steve De Shazer and the future of solution‐focused therapy. Journal of Marital and Family Therapy, 32(2), 133-139.
Trepper, T. S., Dolan, Y., McCollum, E. E. ve Nelson, T. (2006). Steve De Shazer and the future of solution‐focused therapy. Journal of Marital and Family Therapy, 32(2), 133-139.
Tuyn, L. (1992). Solution-oriented therapy and Rogerian nursing science: An integrated approach. Archives in Psychiatric Nursing. 6(2), 83-89.
Walter, J. ve Peller, J. (1992). Becoming solutionfocused in brief therapy. New York: Brunner/Mazel.
Zimmerman, T. S., Prest, L. A. ve Wetzel, B. E. (1997). Solution‐focused couples therapy groups: An empirical study. Journal of Family therapy, 19(2), 125-144.
Zimmerman, T. S., Jacobsen, R. B., MacIntyre, M. ve Watson, C. (1996). Solution-focused parenting groups: An empirical study. Journal of systemic therapies, 15(4), 12-25.
Bu çalışma Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
Telif Hakkı (c) 2020 Nesne Psikoloji Dergisi