Anahtar Kelimeler
fenomenolojik yaklaşım
nitel araştırma
yarı yapılandırılmış görüşme
Nasıl Atıf Yapılır
Öz
Bu araştırmada, Türkiye’nin farklı bölgelerinde ve bağlamlarında evli ve birlikte yaşayan, 0-18 yaş aralığında çocukları bulunan çiftlerin birlikte ebeveynlik süreçlerine ilişkin deneyimleri incelenmiştir. Araştırmada, nitel araştırma yöntemlerinden fenomenolojik yaklaşım kullanılmıştır. Çalışma kapsamında, İzmir, Ankara ve Van illerinin kent merkezlerinde ve kırsal kesimlerinde toplam 60 evli çiftle yüz yüze görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Çalışmada, veri toplama aracı olarak, araştırmacılar tarafından geliştirilen Demografik Bilgi Formu ile Yarı Yapılandırılmış Görüşme Formu kullanılmıştır. Nitel verilerin analizi, veri azaltımı, veri gösterimi ve sonuçların çıkarımı/doğrulanması olmak üzere üç adımda gerçekleştirilmiştir. Araştırma bulguları, kentte babaların çocuk temel bakım süreçlerine daha çok katıldıklarını ve eşleriyle iş birliği/iş bölümü içerisinde süreci yönettiklerini gösterirken; kırsalda yapılan görüşmelerde çocuk temel bakım sorumluluklarının sıklıkla anneler tarafından yerine getirildiği öğrenilmiştir. Kentte daha çok birlikte ebeveynlik anlaşması ön plana çıkarken; kırsalda annenin oluşturduğu babanın ise onayladığı bir ebeveynlik anlaşmasının daha çok vurgulandığı görülmüştür. Hem kentte hem de kırsalda birlikte ebeveynlik sürecinde yaşanan anlaşmazlıklara örnekler verilirken; kırsalda anlaşmazlık yok temasının daha sık vurgulandığı dikkat çekmiştir. Farklı sosyo-ekonomik statü ve bağlamlara sahip ailelerde birlikte ebeveynlik örüntülerine ilişkin önemli farklılıklar ve benzerlikler tespit edilmiştir. Bulgular tartışılmış, uygulama ve araştırmaya yönelik öneriler sunulmuştur.
Anahtar Sözcükler: Birlikte ebeveynlik, fenomenolojik yaklaşım, nitel araştırma, yarı yapılandırılmış görüşme
Referanslar
Abidin, R. R. ve Brunner, J. F. (1995). Development of a Parenting Alliance Inventory. Journal of Clinical Child Psychology, 24, 31-40. doi: 10.1207/s15374424jccp2401_4
Baydar, N., Akçınar, B. ve İmer, N. (2012). Çevre, sosyoekonomik bağlam ve ana babalık. M. Sayıl ve B. Yağmurlu (Ed.), Ana babalık: Kuram ve araştırma içinde (ss. 81-127). İstanbul: Koç Üniversitesi Yayınları.
Cabrera, N. J., Shannon, J. D. ve Jolley-Mitchell, S. (2013). Coparenting in Latino families. S. S. C. Catherine ve S. Tamis-LeMonda (Eds.), Gender roles in immigrant families içinde (ss. 9-25). New York, NY: Springer.
Creswell, J. W. (2005). Educational research: Planning, conducting and evaluating quantitative and qualitative research (2. bs.). Upper Saddle River, NY: Pearson Education.
Feinberg, M. (2003). The internal structure and ecological context of coparenting: A framework for research and intervention. Parenting: Science and Practice, 3(2), 95-132. doi: 10.1207/S15327922PAR0302_01
Feinberg, M. E., Kan, M. L. ve Goslin, M. C. (2009). Enhancing coparenting, parenting, and child self- regulation: Effects of family foundations 1 year after birth. Prevention Science, 10(3), 276-285. doi: 10.1007/s11121-009-0130-4
Feldman, R., Masalha, S. ve Nadem, R. (2001). Cultural perspective on work and family: Dual-earner Israeli Jewish and Arab families at the transition to parenthood. Journal of Family Psychology, 15(3), 492- 509.
Feldman, R. ve Masalha, S. (2010). Parent–child and triadic antecedents of children’s social competence: Cultural specificity, shared process. Developmental Psychology, 46(2), 455-467.
Giorgi, A. (2012). The descriptive phenomenological psychological method. Journal of Phenomenological Psychology, 43(1), 3-12.
Hill, C. E., Knox, S., Thompson, B. J., Williams, E. N., Hess, S. A. ve Ladany, N. (2005). Consensual qualitative research: An update. Journal of Counseling Psychology, 52(2), 196-205. doi: 10.1037/0022-0167.52.2.196
İmamoğlu, O. (1998). Individualism and collectivism in a model and scale of balanced differentiation- integration. The Journal of Psychology, 132(1), 95-105. doi: 10.1080/00223989809599268
Jost, J. T. ve Banaji, M. R. (1994). The role of stereotyping in system-justification and the production of false consciousness. British Journal of Social Psychology, 33(1), 1-27. doi: 10.1111/j.2044- 8309.1994.tb01008.x
Kağıtçıbaşı, Ç. ve Ataca, B. (2005). Value of children and family change: A three decade portrait from Turkey. Applied Psychology: International Review, 54(3), 317-337. doi: 10.1111/j.1464- 0597.2005.00213.x
Margolin, G., Gordis, E. ve John, R. S. (2001). Coparenting: A link between marital conflict and parenting in two-parent families. Journal of Family Psychology, 15(1), 3-21. doi: 10.1111/j.1464- 0597.2005.00213.x
McHale, J. P. (1995). Coparenting and triadic interactions during infancy: The roles of marital distress and child gender. Developmental Psychology, 31(6), 985-996.
McHale, J. P. (2007). Charting the bumpy road of coparenthood: Understanding the challenges of family life. Washington, DC: Zero to Three.
McHale, J. P., Dinh, K. T. ve Rao, N. (2014). Understanding coparenting and family systems among east and south-east Asian-Heritage families. H. Selin (Ed.), Parenting across cultures içinde (ss. 163-173). Dordrecht: Springer.
McHale, J. P. ve Lindahl, K. M. (2011). Coparenting: A conceptual and clinical examination of family systems. Washington, DC: American Psychological Association.
Merriam, S. B. (1998). Qualitative research and case study applications in education. Revised and expanded from "case study research in education.". San Francisco, CA: Jossey-Bass.
Miles, M. B. ve Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis (2. bs.). Thousand Oaks, CA: Sage.
Minuchin, S. (1974). Families and family therapy. Cambridge, MA: Harvard University Press.
Salman-Engin, S. (2014). Coparenting processes in the US and Turkey: Triadic interactions among mothers, fathers, and grandmothers with 3-month-old infants (Unpublished doctoral dissertation). Middle East Technical University, Ankara, Turkey.
Salman-Engin, S., Sümer, N., Sağel, E. ve McHale, J. (2018). Coparenting in the context of mother–father– infant versus mother–grandmother–infant triangular interactions in Turkey. Journal of Child and Family Studies, 27(10), 3085-3095. doi: 10.1007/s10826-018-1094-4.
Salman-Engin, S., Sümer, N., Sağel-Çetiner, E. ve Sakman, E. (2019). Anne ve babaların ortak ebeveynlik davranış ve algılarının romantic bağlanma ile ilişkisi. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, 59(1), 717-741. doi:10.33171/dtcfjournal.2019.59.1.35
Strauss, A. L. ve Corbin, J. (1998). Basics of qualitative research: Grounded theory procedures and techniques. Newbury Park, CA: Sage.
Teubert, D. ve Pinquart, M. (2010). The association between coparenting and child adjustment: A meta- analysis. Parenting: Science and Practice, 10(4), 286-307.
Türkiye İstatistik Kurumu [TÜİK] (2019). Toplumsal cinsiyet istatistikleri. http://www.tuik.gov.tr/PreTablo.do?alt_id=1068 adresinden edinilmiştir.
Bu çalışma Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
Telif Hakkı (c) 2020 Nesne Psikoloji Dergisi