Anahtar Kelimeler
okuma hızı
akıcı okuma
okuduğunu anlama
Nasıl Atıf Yapılır
Öz
Bu çalışmada Sesli Okuma Becerisi ve Okuduğunu Anlama Becerisi Testinin (SOBAT) güvenirlik ve geçerliğini değerlendirmek amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini, yaşları 7-11 arasında değişen 737 çocuk (354 erkek ve 383 kadın) oluşturmaktadır. Katılımcılara SOBAT, Gesell Gelişim Figürleri Testi, Bender Gestalt Görsel Algı Motor Testi ve Sözcük Bilgisi Değerlendirme Ölçeği (SÖBİDÖ) uygulanmıştır. Bulgular, akıcı okuma, okuma hızı, doğru okuma ve okuduğunu anlama becerisi alt boyutlarının Cronbach alfaları, test-retest ve yarı-test güvenirliklerinin yüksek olduğunu göstermektedir. Genel olarak bulgularımız SOBAT’ın okuma becerilerinin kapsamlı olarak değerlendirilmesinde etkin olarak kullanılabileceğine işaret etmektedir.
Referanslar
Akyol, H. (2015). Türkçe İlkokuma Yazma Öğretimi. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
Başaran, M. (2013). Okuduğunu anlamanın bir göstergesi olarak akıcı okuma. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13(4), 2277-2290.
Babür, N., Haznedar, B., Erçetin, G., Özerman, D. ve Çekelek, E. E. (2011). Türkçe'de Kelime Okuma Bilgisi Testi'nin (KOBİT) Geliştirilmesi. Boğaziçi Üniversitesi Eğitim Dergisi, 28(2), 1-21.
Baştuğ, M. ve Keskin, H. K. (2012). Akıcı okuma becerileri ile anlama düzeyleri (basit ve çıkarımsal) arasındaki ilişki. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(3), 227-244.
Bender, L. (1938). A visual motor gestalt test and its clinical use. American Orthopsychiatric Association, Research Monographs (No. 3), New York, American Orthopsychiatric Association.
Cain, K. ve Oakhill, J. (2006). Assessment matters: Issues in the measurement of reading comprehension. British Journal of Educational Psychology, 76(4), 697-708.
Çakır, P., Demir, J. ve Erden, G. (2006) Bir okuma testinin geliştirilmesine yönelik ön çalışma. 14. Ulusal Psikoloji Kongresi, Ankara (Sözlü Bildiri).
Çelenk, S. (1993). İlkokuma ve yazma öğretiminde aşamalı bireşim tekniğinin etkililiği. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
Erden, G. (2008). Gesell Gelişim Figürleri geçerlik güvenirlik çalışması. Yayımlanmamış görgül araştırma bulguları.
Erden, G., Kurdoğlu, F. ve Uslu R (2002). İlköğretim Okullarına Devam Eden Türk Çocuklarının Sınıf Düzeylerine Göre Okuma Hızı Ve Yazım Hataları Normlarının Geliştirilmesi. Türk Psikiyatri Dergisi, 13(1), 5-13.
Evirgen, N., Kayhan, E. ve Erden, G. (2015). Gesell Gelişim Figürleri’nin anasınıfı çocuklarında Güvenirliğine yönelik bir ön çalışma. Hacettepe University Faculty of Health Sciences Journal, 1 Sup.1.
Fuchs, L. S., Fuchs, D., Hamlett, C. L., Walz, L. ve Germann, G. (1993). Formative evaluation of academic progress: How much growth should we expect? School Psychology Review, 22, 27-48.
Gray, W. S. (1940) Reading and factors influencing reading efficiency. In WS Gray (Ed.), Reading in General Education (s.18-44) Washington, DC: American Council on Education.
Greenberg, D., Pae, H. K., Morris, R. D., Calhoon, M. B. ve Nanda, A. O. (2009). Measuring adult literacy students’ reading skills using the Gray Oral Reading Test. Annals of Dyslexia, 59: 133-149.
Güleryüz, H. (2000). İlköğretim Beşinci Sınıf Öğrencilerinin Okuduğunu Anlama Düzeyleri İle Sözcük Bilgisi Düzeyleri Arasındaki İlişkiler. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi) Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
Heilman, A. W., Blair, T. R. ve Rupley, W. H. (1990). Principles and practices of teaching reading (7th ed.). Columbus, OH: Merrill.
Holdnack, J. A. (2003). Defining the Role of Intellectual and Cognitive Assessment in Special Education. San Antonio TX: Psychological Corporation
Hudson, R. F., Lane, H. B. ve Pullen, P. C. (2005). Reading fluency assessment and instruction: What, why, and how? The Reading Teacher, 58(8), 702-714.
Joshi, R. M. (2005). Vocabulary: A Critical Component of Comprehension. Reading & Writing Quarterly, 21, 209-219.
Karadağ, R. (2005). İlköğretim Birinci Basamakta Görev Yapan Öğretmenlerin İlkokuma Yazma Öğretiminde Çözümleme (Cümle) ve Bireşim (Harf) Yöntemlerinin Etkililiğine İlişkin Görüşlerinin Belirlenmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
Keskin, H. K. ve Akyol, H. (2014). Yapılandırılmış okuma yönteminin okuma hızı, doğru okuma ve sesli okuma prozodisi üzerindeki etkisi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 2(4), 107-119.
Koppitz, E. M. (1975). The Bender-Gestalt Test for young children: II Research and Application, 1963- 1973. New York, Grune & Stratton
Küçük, S. (2002). Şehirleşme ve okuma anlama ilişkisi. Dil Dergisi, 117(1), 25-46.
Liu, P., McBride-Chang, C., Wong, A. M., Tardif, T., Stokes, S. F., Fletcher, P. ve Shu, H. (2010). Early Oral Language Markers of Poor Reading Performance in Hong Kong Chinese Children. Journal of Learning Disabilities, 20(10), 1-10.
Meisinger, E. B., Bloom, J. S. ve Hynd, G. W. (2010). Reading fluency: Implications for the assessment of children with reading disabilities. Annals of Dyslexia, 60(1), 1-17.
Muter, V. ve Snowling, M. J. (2009). Children at familial risk of dyslexia: Practical implications from an at‐risk study. Child and Adolescent Mental Health, 14(1), 37-41.
National Reading Panel (US), National Institute of Child Health, & Human Development (US). (2000). Report of the national reading panel: Teaching children to read: An evidence-based assessment of the scientific research literature on reading and its implications for reading instruction: Reports of the subgroups. National Institute of Child Health and Human Development, National Institutes of Health.
Öney, B. ve Goldman, S. R. (1984). Decoding and comprehension skills in Turkish and English: Effects of the regularity of grapheme-phoneme correspondences. Journal of Educational Psychology, 76(4), 557-568.
Özenici, S. (2009). İşleyen Belleğin Okuma Anlama Sürecindeki Rolü ve İşlevi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 22, 467-476.
Özer, S. (2007). Turkish children's Bender Gestalt Test performance: A pilot study and preliminary norms. Perceptual and Motor Skills, 105, 872-882.
Özkök, E. ve Erden, G. (2011a). A new vocabulary assessment test: reliability and validity in Turkish children. 12th European Congress of Psychology, İstanbul.
Özkök, E. ve Erden, G. (2011b). Examination of some variables related to reading in clinical and non- clıinical groups. 12th European Congress of Psychology, İstanbul.
Özkök-Kayhan, E. (2010). İlköğretim Birinci Kademe Çocuklarında Okuduğunu Anlama İle Sözcük Bilgisi, Görsel Algı ve Kısa Süreli Bellek Arasındaki İlişki. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Pikulski, J. J. ve Chard, D. J. (2005). Fluency: Bridge between decoding and reading comprehension. The Reading Teacher, 58(6), 510-519.
Protopapas, A. ve Skaloumbakas, C. (2007). Traditional and computer-based screening and diagnosis of reading disabilities in Greek. Journal of Learning Disabilities, 40(1), 15-36.
Rasinski, T. (2006). Reading fluency instruction: Moving beyond accuracy, automaticity, and prosody. The Reading Teacher, 59(7), 704-706.
Sarıpınar, E. G. (2006). Özgül Öğrenme Güçlüğü: Okuma Güçlüğünde Akademik Beceri ve Duyusal-Motor İşlevleri Değerlendirme Testlerinin Kullanabilirliği. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Sarıpınar, E. G. ve Erden, G. (2010). Okuma güçlüğünde akademik beceri ve duyusal-motor işlevleri değerlendirme testlerinin kullanılabilirliği. Türk Psikoloji Dergisi, 25(65), 56-66.
Sattler, J. M. ve Weyandt, L. (2002). Spesific Learning Disabilities. In J. M. Sattler (Ed.). Assessment of Children: Behavioral and Clinical Applications (4th ed., s. 281-335). San Diego: Sattler.
Somer, O. (1988). Çocuklar için gelişimsel Bender-Gestalt motor testi üzerine bir çalışma Yayınlanmamış doktora tezi, Ege Üniversitesi, İzmir.
Tazebay, A. (1995). İlkokul 3. ve 4. sınıf öğrencilerinin okuma becerilerinin okuduğunu anlamaya etkisi. Hacettepe Üniversitesi (Yayınlanmamış Doktora Tezi), Ankara.
TDK, (2018). Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlük, http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_gts&arama=gts&guid=TDK.GTS.5b577731180582.7 4379278.
Türköz, Ö. ve Erden, G. (2005). İlköğretim 1., 2. ve 3. sınıf çocuklarında gesell gelişim figürlerinin okuma hızı ve okuduğunu anlama ile ilişkisi. Yayınlanmamış lisans tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara.
Vatansever, H. (2008). Çözümleme (Cümle) yöntemi ve ses temelli cümle yöntemine göre okuma yazma öğrenmiş çocukların okuduğunu anlamadaki başarı durumlarının değerlendirilmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
Wicks-Nelson, R. ve Israel, A. C. (2003). Behavior Disorders of Childhood. 5th ed. Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall. s. 272-294.
Wolf, M. ve Katzir-Cohen T. (2001). Reading Fluency and Its Intervention. Scientific Studies of Reading, 5(3), 211-239, DOI: 10.1207/S1532799XSSR0503_2.
Yalın, A. (1980). Epileptik çocukların tanısında Bender-Gestalt testinin kullanımı. Yayınlanmamış doktora tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
Yıldırım, K., Rasinski, T., Ateş, S., Fitzgerald, S., Zimmerman, B. ve Yıldız, M. (2014). The relationship between reading fluency and vocabulary in fifth grade Turkish students. Literacy Research and Instruction, 53(1), 72-89.
Yılmaz, M. (2008). Kelime tekrar tekniğinin akıcı okuma becerisini geliştirmeye etkisi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 6(2), 323-350.
Zutell, J. ve Rasinski, T. V. (1991). Training teachers to attend to their students’ oral reading fluency. Theory Into Practice, 30(3), 211-217, DOI: 10.1080/00405849109543502.
Bu çalışma Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
Telif Hakkı (c) 2019 Nesne Psikoloji Dergisi