SİYASAL KATILIM, SİYASAL YETERLİK VE TOPLUMSAL CİNSİYET

Akıncı, S. (2014). Siyasal katılım düzeyleri üzerine bir inceleme. KTÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7, 33-45.

Alesina, A., Giuliano, P. ve Nunn, N. (2013). On the origins of gender roles: Women and the plough. The Quarterly Journal of Economics, 128(2), 469-530.

Alkan, T. ve Ergil, D. (1980). Siyaset psikolojisi (1. Baskı). Ankara: Turhan Kitabevi.

Altan, C. (2011). Eğitim-siyasal eğilim ilişkisi: Mersin örneği. C.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 12(1), 313-329.

Altındal, Y. (2009). Erkeksi siyasetin ‘erk’siz dublörleri. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12(21), 351-367.

Anbarlı-Bozatay, Ş. ve Kutlu, S. Z. (2014). Siyasette kadın temsili açısından 30 Mart 2014 Yerel Seçimi sonuçlarının Çanakkale ili örneğinde değerlendirilmesi. Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, 12(16), 131-156.

Anderson, M. R. (2010). Community psychology, political efficacy, and trust. Political Psychology, 31(1), 59-84.

Arıkan, G. ve Yıldırım, Ş. (1993). Amerikan toplumunda kadınların yönetim kadrolarında yer alma koşulları. Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 10(2), 45-53.

Atabey, G. (2017). Siyasal katılım ile siyasal yeterlik, toplumsal cinsiyet, sistemi meşrulaştırma ve dini yönelim değişkenlerinin ilişkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Balch, G. I. (1974). Multiple indicators in survey research: The concep “ sense of political efficacy”. Political Metodology, 1, 1-43.

Baykal, D. (1970). Siyasal katılma bir davranış incelemesi. Ankara: Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları.

Bem, S. L. (1974). The measurement of psychological androgyny. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 42(2), 155-162.

Bem, S. L. (1975). Sex role adaptability: One consequence of psychological androgyny. Journalof Personality and Social Psychology, 31(4), 634-643.

Bem, S.L. (1981). Gender schema theory: A cognitive account of sex typing. Psychological Review, 88(4), 354-364.

Bennett, L. M. ve Bennett, S. E. (1989). Enduring gender differences in political interest the impact of socialization and political dispositions. American Politics Research January, 17(1), 105-122.

Brady, H. E., Verba, S. ve Scholozman, K. L. (1995). Beyond SES: A resource model of political participation. American Political Science Review, 89(2), 271- 294.

Beauregard, K. (2016). Women’s representation and gender gaps in political participation: do time and success matter in a cross-national perspective? Politics, Groups, and Identities, 1-27.

Bulut, Y. (2000). Büyük şehirlerde katılımlı yönetimin hayata geçirilmesinde rol oynayan etmenler. Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırmaları Dergisi, 1(1), 47- 63.

Camaj, L. (2014). The consequences of attribute agenda-setting effects for political trust, participation, and protest behavior. Journal ofBroadcasting & Electronic Media, 58(4), 634-654.

Caprara, G. V., Vecchione, M., Capanna, C. ve Mebane, M. (2009). Perceived political self-efficacy: Theory, assessment, and applications. European Journal of Social Psychology, 39(6), 1002-1020.

Childs, S. (2004). A British gender gap? gender and political participation. The Political Quarterly,75(4), 422-424.

Cirhinlioğlu, F. G. ve Ok, Ü. (2011). Kadınlar mı yoksa erkekler mi daha dindar? Zeitschrift für die Welt der Türken Journal of World of Turks, 3(1), 121-141.

Clark, C. ve Clark, J. (1986). Models of gender and political participation in the United States. Women & Politics, 6(1), 5-25.

Coffé, H. ve Bolzendahl, K. (2010). Same game, different rules? gender differences in political participation. Sex Roles, 62(5), 318–333.

Cohen, A., Vigoda, E. ve Samorly, A. (2001). Analysis of the mediating effect of personal-psychological variables on the relationship between the socioeconomic status and political participation: A structural equations framework. Political Psychology, 22(4), 727-757.

Çuhadar, A. (2006). Üniversite öğretim elemanları ve öğrencilerinin demokrasi anlayışlarının siyasal toplumsallaşma bağlamında cinsiyet, bilim alanı, akademik aşama ve siyasal katılımcılık değişkenleri açısından incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Çukurçayır, M. A. (2000). Siyasal katılma ve yerel demokrasi. (1. Baskı). Ankara: Yargı Basımevi.

Dahl, R. A. (1963). Modern political analysis. Englewood Cliffs: Prentize-Hall Inc.

Dedeoğlu, S. (2009). Eşitlik mi ayrımcılık mı? Türkiye’de sosyal devlet, cinsiyet eşitliği politikaları ve kadın istihdamı. Çalışma ve Toplum, 2(21), 41-54.

Değirmenci, N. ve Kaya, B. (2015). 2014 Başkanlık seçim sürecinde gençlerde siyasal güven ve sinizm: Genç diyojenlerden genç vatandaşa. DergiPark, 9(19), 109-125.

Delphy, C. (1993). Rethinking sex and gender. Women's Studies International Forum, 16(1), 1-9.

Demirgöz-Bal, M. (2014). Toplumsal cinsiyet eşitsizliğine genel bakış. KASHED, 1(1), 12-28.

Dietrich, J., Schnabel, K., Ortner, T., Eagly, A., Garcia Retamero, R., Kröger, L. ve Holst, E. (2013). Internalized gender stereotypes vary across socioeconomic ındicators. SOEP papers on Multidisciplinary Panel Data Research, 558, 1- 11.

Dinç- Kahraman, S. (2010). Kadınların toplumsal cinsiyet eşitsizliğine yönelik görüşlerinin belirlenmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 3(1), 30-35.

Duran, H. (2005). Siyasal katılmayı etkileyen faktörler üzerine bir araştırma: Tavşanlı–Kütahya örneği. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13, 131-152.

Eagly, A. H. ve Steffen, V. J. (1984). Gender stereotypes stem from the distribution of women and men into social roles. Journal of Personality and SocialPsychology, 46(4), 735-754.

Ereş, F. (2006). Türkiye’de kadının statüsü ve yansımaları. Gazi Üniversitesi Endüstriyel Sanatlar Eğitim Fakültesi Dergisi, 19, 40-52.

Erol, M. (2008). Toplumsal cinsiyetin tutumlar üzerindeki etkisi. C.Ü. Sosyal Bilimler Dergisi, 32(2), 199-219.

Ersoy, E. (2009). Cinsiyet kültürü içerisinde kadın ve erkek kimliği (Malatya örneği). Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(2), 209-230.

Ersöz, S. (2005). İnternet ve demokrasinin geleceği. Selçuk İletişim Dergisi, 3(4), 122- 129.

Eser, H. B. (2013). Siyasal bilgi edinme amacı ile internetin kullanımı, siyasal yeterlilik, ilgi ve katılım ilişkisi üzerine bir araştırma. International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 8(8), 1873-1893.

Eser, H. B. ve Dinç, M. (2012). Üniversite öğrencilerinin bireysel düzey değişkenlerinin siyasal öz yeterlilik algısı üzerindeki etkileri: Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi örneği. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12, 159-187.

Eser, H. B. ve Ertugay, F. (2013). Bireycilik-toplulukçuluk değerleri ile algılanan siyasal öz yeterlilik arasındaki ilişkiyi belirlemeye yönelik bir araştırma: Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi örneği. C.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 14(1), 221-244.

Fernandez-Ballesteros, R., Diez-Nicolas, J., Caprara, G. V., Barbaranelli, C. ve Bandura, A. (2002). Determinants and structural relation of personal efficacy to collective efficacy. Applied Psychology: An International Review, 51(1), 107-125.

Finkel, S. E. (1985). Reciprocal effects of participation and political efficacy: A panel analysis. American Journal of Political Science, 29(4), 891-913.

Finkel, S. E. (1987). The effects of participation on political efficacy and political support: Evidence from a West German Panel. The Journal of Politics, 49(2), 441-464.

Foschi, R. ve Lauriola, M. (2014). Does sociability predict civic involvement and political participation? Journal of Personality and Social Psychology, 106(2), 339-357.

Gimpel, J. G. ve Schuknecht, J. E. (2003). Political participation and the accessibility of the ballot box. Political Geography, 22(5), 471-488.

Gökçimen, S. (2008). Ülkemizde kadınların siyasal hayata katılım mücadelesi. Yasama, 10, 5-39.

Güldü, Ö. ve Ersoy-Kart, M. (2009). Toplumsal cinsiyet rolleri ve siyasal tutumlar: Sosyal psikolojik bir değerlendirme. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 64(3), 98-116.

Gümüşoğlu, F. (2008). Ders kitaplarında toplumsal cinsiyet. Toplum ve Demokrasi, 2(4), 39-50.

Günay, G. ve Bener, Ö. (2011). Kadınların toplumsal cinsiyet rolleri çerçevesinde aile içi yaşamı algılama biçimleri. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 15(3), 157-171.

Güneş, M. (2010). Örgütleşemeyen kadınlar kenti: Antakya. 21. Yüzyılın Eşiğinde Kadınlar: Değişim ve Güçlenme, 5, 309-315.

Gürhan, N. (2010). Toplumsal cinsiyet ve din. e-Şarkiyat İlmi Araştırmalar Dergisi, 4, 58-80.

Halbert, R. L., Lambe, J. L., Dudo, A. D. ve Carlton, K. A. (2007). Primacy effects of the daily show and national tv news viewing: Young viewers, political gratifications, and internal political self-efficacy. Journal of Broadcasting & Electronic Media, 51(1), 20-38.

Harris, R. J. ve Firestone, J. M. (1998). Changes in predictors of gender role ideologies among women: A multivariate analysis. Sex Roles, 38(3/4), 239-252.

Hooghe, M. ve Marien, S. (2013). A comperative analysis of the relation between political trust and forms of political participation in Europe. European Societies, 15(1), 131-152.

Huckfeldt, R. R. (1979). Political participation and the neighborhood social context. American Journal of Political Science, 22(3), 579-592.

Huddy, L. ve Terkildsen, N. (1993). Gender stereotypes and the perception of male and female candidates. American Journal of Political Science, 37(1), 119- 147.

Huntington, S. P. ve Nelson, J. M. (1976). No Easy choice political participation in developing countries. Cambridge, Mass: Harvard University Press.

Ikeda, K., Kobayashi, T. ve Hoshimoto, M. (2008). Does political participation make a difference? The relationship between political choice, civic engagement and political efficacy. Electoral Studies, 27, 77-88.

Iyengar, S. (1980). Subjective political efficacy as a measure of diffuse support. The Public Opinion Quarterly, 44(2), 249-256.

Jennings, K. M. (1983). Gender roles and inequalities in political participation: Results from an eight-nation study. The Western Political Quarterly, 36(3), 364-385.

Jeong, H. O. (2012). From civic participation to political participation. Voluntas, 24, 1138-1158.

Jung, N., Kim, Y. ve Gil de Zuniga, H. (2011). The mediating role of knowledge and efficacy in the effects of communication on political participation. Mass Communication and Society, 14, 407-430.

Kalaycıoğlu, E. (1983). Karşılaştırmalı Siyasal Katılma-Siyasal Eylemin Kökenleri Üzerine Bir inceleme. İstanbul: Gür-Ay Matbaası.

Kam, C. D. ve Palmer, C. L. (2008). Reconsidering the effects of education on political participation. The Journal of Politics, 70 (3), 612-631.

Kapani, M. (1998). Politika Bilimine Giriş (10. Baskı). Ankara: Bilgi Yayınevi.

Karaca, Y. ve Papatya, N. (2011). Reklamlardaki kadın imgesi: Ulusal televizyon reklamlarına ilişkin bir değerlendirme. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 16 (3), 479-500.

Karaçor, S., (2009). Yeni iletisim teknolojileri, siyasal katılım, demokrasi. Yönetim ve Ekonomi, 16 (2), 121-131.

Karp, J. A. ve Banducci, S. A. (2008). Political efficacy and participation in twenty seven democrasies: How electoral systems shape political behavior. British Journal of Political Science, 38(2), 311-334.

Kenski, K. ve Stroud, N. J. (2006). Connections between ınternet use and political efficacy, knowledge and participation. Journal of Broadcasting & Electronic Media, 50(2), 173-192.

Kenworthy, L. ve Malami, M. (1999). Gender inequality in political representation: A worldwide comperative analysis. Social Forces, 78(1), 235-269.

Kışlalı, A. T. (1987). Siyaset bilimi (1. Baskı). Ankara: Ankara Üniversitesi Basın Yayın Yüksekokulu Yayınları.

Kite, M. E., Deaux, K. ve Haines, E. (2008). Gender Sstereotypes. In F. L. Denmark & M. A. Paludi (Ed.), Psychology of Wwomen: A handbook of issues and theories (2nd ed.) (Pp. 205-236). Westport, CT: Greenwood Press.

Krueger, J. I., Hasman, J. F., Acevedo, M. ve Villano, P. (2003). Perceptions of trait typicality in gender stereotypes: Examining the role of attribution and categorization processes. Personality and Social Psychology Bulletin, 29(1), 108-116.

Lake, R. L. D. ve Huckfeldt, R. (1998). Social capital, social networks, and political participation. Political Psychology, 19(3), 567-584.

Lassen, D. D. ve Serritzlew, S. (2011). Jurisdiction size and local democracy: Evidence on internal political efficacy from large-scale municipal reform. American Political Science Review, 105(2), 238-258.

Leighley, J. E. (1990). Social interaction and contextual influences on political participation. American Politics Research, 18(4), 459-475.

Madsen, D. (1987). Political self efficacy tested. The American Political Science Review, 81(2), 571-582.

Martin, C. L. (1990). Attitudes and expectations about children with nontraditional and traditional gender roles. Sex Roles, 22(3/4), 151-164.

McClurg, S. D. (2003). Social networks and political participation: The role of social interaction in explaining political participation. Political Research Quarterly, 56(4), 449-464.

McCluskey, M. R., Deshpande, S., Shah, D. V. ve McLead, D. M. (2004). The efficacy gap and political participation: When political influence fails to meet expectations. International Journal of Public Opinion Research, 16(4), 437- 455.

McMillan, D. ve Chavis, D. (1986). Sense of community: A definition and theory. Journal of Community Psychology, 14, 6-23.

McLead, J. M., Scheufele, D. A. ve Moy, P. (1999). Community, communication, and participation: The role of mass media and interpersonal discussion in local political participation. Political Communication, 16, 315-336.

Metin, A. (2008). Kimliğin toplumsal inşası ve geleneksel kadın kimliğinin aktarımı. Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2(1), 74- 92.

Milbrath, L. W. (1965). Political participation (How and why do people get involved in politics?). Chicago: College Department, Rand McNally & Company.

Mondak, J. J. ve Halperin, K. D. (2008). A framework for the study of personality and political behavior. British Journal of Political Science, 38(2), 335-362.

Mora, N. (2005). Kitle iletişim araçlarında yeniden üretilen cinsiyetçilik ve toplumda yansıması. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 2(1), 1-7.

Oktay, E. ve Pekküçükşen, Ş. (2009). Yerel yönetimlerin demokratikleşmesinin bir aracı olarak sivil toplum kuruluşları -Türkiye için kısa bir değerlendirme. KMU SBF Dergisi, 11(16), 172-186.

Öngen, B. ve Aytaç, S. (2013). Üniversite öğrencilerinin toplumsal cinsiyet rollerine ilişkin tutumları ve yaşam değerleri ilişkisi. Sosyoloji Konferansları, 48(2013-2), 1-18.

Özçatal, E. Ö. (2011). Ataerkillik, toplumsal cinsiyet ve kadının çalışma yaşamına katılımı. Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 1(1), 21-29.

Özkan, D. (2014). Modern sosyal hayatta kadının toplumsal cinsiyetinin ve rollerinin dönüşümü: Geleneğe karşı modernite. International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 9(2), 1239-1252.

Öztan, E. (2004). Toplumsal cinsiyet eşitliği politikaları ve olumlu ayrımcılık. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 59(1), 203-235.

Pacheco, G. ve Owen, B. (2015). Moving through the political participation hierarchy: A focus on personal values. Applied Economics, 47(3), 222-238.

Parlaktuna, İ. (2010). Türkiye’de cinsiyete dayalı mesleki ayrımcılığın analizi. Ege Akademik Bakış, 10(4), 1217-1230.

Pasek, J., Feldman, L., Romer, D. ve Jamieson, K. H. (2007). Schools as incubators of democratic participation: Building long-term political efficacy with civic education. Applied Developmental Size, 12(1), 26-37.

Pateman, C. (1971). Political culture, political structure and political change. British Journal of Political Science, 1(3), 291-305.

Pollock III, P. H. (1983). The participatory consequences of internal and external political efficacy: A research note. The Western Political Quarterly, 36(3), 400-409.

Prentice, D. A. ve Carranza, E. (2002). What women and men should be, shouldn’t be, are allowed to be, and don’t have to be: The contents of presciriptive gender stereotypes. Psychology of Women Quarterly, 26(4), 269-281.

Pruysers, S. ve Blais, J. (2014). Anything women can do men can do better: An experiment examining the effects of stereotype threat on political knowledge and, efficacy. The Social Science Journal, 51(3), 341-349.

Rosenthal, S., Rosenthal, J. ve Jones, J. (2001). Preparing for elite political participation: Simulations and the political socialization of adolescents. Social Science Quarterly, 82(3), 633-646.

Russell, K. P., Fraser, J. ve Frey, B. S. (1972). Political participation and income level: An exchange. Public Choice, 13(1), 113-122.

Sakallı-Uğurlu, N. (2003). Cinsiyetçilik: Kadınlara ve erkeklere ilişkin tutumlar ve çelişik duygulu cinsiyetçilik kuramı. Türk Psikoloji Yazıları, 6(11-12), 1- 20.

Sohl, S. ve Arensmeier, C. (2015). The school’s role in youths’ political efficacy: Can school provide a compensatory boost to students’ political efficacy? Research Papers in Education, 30(2), 133-163.

Sommers-Flanagan, R., Sommers-Flanagan, J. ve Davis, B., (1993). What’s happening on music television? A gender role content analysis. Sex Roles, 28(11/12), 746-753.

Straughn, J. B. ve Andriot, A. L. (2011). Education, civic patriotism, and democratic citizenship: Unpacking the education effect on political involvement. Sociological Forum, 26(3), 556-580.

Şimşek, H. (2011). Toplumsal cinsiyet eşitsizliğinin kadın üreme sağlığına etkisi: Türkiye örneği. DEÜ Tıp Fakültesi Dergisi, 25(2), 119 -126.

Terzioğlu, F. ve Taşkın, L. (2008). Kadının toplumsal cinsiyet rolünün liderlik davranışlarına ve hemşirelik mesleğine yansımaları. C.Ü. Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 12(2), 62-67.

Toğan, H. (2006). Politik katılımın eğitim düzeyi, cinsiyet ve psikolojik değişkenler bağlamında incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Thomas, M. (2012). The complexity conundrum: Why hasn’t the gender Gap in subjective political competence closed? Canadian Journal of Political Science, 45(2), 337-358.

Trevor, M. (1999). Political socialization, party identification, and the gender gap. Public Opinion Quarterly, 63, 62-89.

Tripp, A. M.(1994). Gender, political participation and the transformation of associational life in Uganda and Tanzania. African Studies Review, 37(1), 107-131.

Ünal-Erzen, M. ve Eroğlu-Yalın, B. (2011). Siyasal kültürün temel paradigmaları üzerine: Kültürden, siyasal toplumsallaşma, örgütlenme ve katılma süreçlerine yansıyanlar. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 41, 49-61.

Üste, R. B., Yüksel, B. ve Çalışkan, S. (2007). 2007 genel seçimlerinde siyasal pazarlama tekniklerinin kullanımı ve İzmir ili örnegi. SDÜ Fen Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 15, 213-232.

Vecchione, M. ve Caprara, G. V. (2009). Personality determinants of political participation: The contribution of traits and self-efficacy beliefs. Personality and Individual Differences, 46, 487-492.

Vefikuluçay, D., Zeyneloğlu, S., Eroğlu, K. ve Taşkın, L. (2007). Kafkas Üniversitesi son sınıf öğrencilerinin toplumsal cinsiyet rollerine ilişkin bakış açıları. Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 14(2), 26-38.

Verba, S., Burns, N. ve Schlozman, K. L. (1997). Knowing and caring about politics: Gender and political engagement. The Journal of Politics, 59(4), 1051-1072.

Verba, S., Nie, N. H. ve Kim, J. (1980). A Seven-Nation Comparison Participation and Political Equality. Newyork: Cambridge University Press.

Verhulst, B. (2012). Integrating classical and contemporary explanations of political participation. Twin Research and Human Genetics, 15(1), 42-51.

Vogel, D. L., Wester, S. R., Heesacker, M. ve Madon, S. (2013). Confirming gender stereotypes: A social role perspective. Sex Roles, 48 (11-12), 519-528.

Wu, C. (2003). Psycho-political correlates of political efficacy the case of the 1994 New Orleans Mayoral Election. Journal of Black Studies, 33(6), 729-760.

Yaşın-Dökmen, Z. (2010). Toplumsal cinsiyet- sosyal psikolojik açıklamalar (1.Baskı). İstanbul: Remzi Kitabevi.

Yaylı, H. ve Eroğlu, G. (2015). Yerel katılım bağlamında Türkiye’de kadın temsili. International Journal of Science Culture and Sport, 4(3), 504-524.

Zúñiga, H. G., Jung, N. ve Valenzuela, S. (2012). Social media use for news and individuals' social capital, civic engagement and political participation. Journal of Computer-Mediated Communication, 17(3), 319-336.