Anahtar Kelimeler
anlatı analizi
eleştirel söylemsel psikoloji
Nasıl Atıf Yapılır
Öz
Mekanlar kişinin kimliğini inşa eden yapılar arasında önemli bir yer tutmaktadır. Birey, başkalarıyla etkileşime girdiği gibi mekanlarla da etkileşim halindedir ve bu etkileşim karşılıklı ilerler. Mekanlara kimlikler atayan bireyler mekanlara göre kendilerini ve başkalarını da konumlandırırlar. Mekan savunuları, mekan aidiyetinin politik boyutunu gözler önüne serdiğinden söylemsel olarak çalışılması zengin bir temadır. Bu araştırmada, Emek Sineması’nı yenileme projesine karşı başlatılan mücadelenin aktörlerinin anlatılarında görünür olan farklı konumlandırmalar, mekan kimlikleri ve mücadele temsilleri çalışılmıştır. Eleştirel söylemsel psikoloji yönelimli anlatı analizi sonucunda, mücadelenin sebeplendirilmesinde bireyselden kolektife (ideolojik söyleme) doğru çeşitlenen temsillere rastlanmıştır. Konuşmacı mücadelenin temsil edilişine göre mekanı, kendini ve başka grupları farklı konumlara yerleştirmektedir. Mücadeleyi meşru kılma pratikleri arasında en çok ideolojik retorikten beslenen anlatılarda temsiliyet kaygısı güdüldüğü sonucuna varılmıştır.
Referanslar
Benwell, B ve Stokoe, E. (2006). Narrative identities. Discourse and identity içinde (s.129-165). Edinburgh University Press.
Burr, V. (2012). Sosyal inşacılık. Sibel A. Arkonaç (Çev.). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
Davies, B. ve Harré, R. (1990). Positioning: The discursive production of selves. Journal for the theory of social behaviour, 20(1), 43-63.
Dixon, J. ve Durrheim, K. (2000). Displacing place‐identity: a discursive approach to locating self and other. British Journal of Social Psychology, 39(1), 27- 44.
Dixon, J. ve Durrheim, K. (2004). Dislocating identity: Desegregation and the transformation of place. Journal of Environmental Psychology, 24(4), 455- 473.
Edley, N. (2001). Analysing masculinity: interpretative repertoires, subject positions and ideological dilemmas. M. Wetherell, S. Taylor ve S.J.Yates (Der.), Discourse as data: A guide to analysis içinde (s.189-228). London: Sage.
Fairclough, N. (2001). The discourse of new labour: Critical discourse analysis. M. Wetherell, S. Taylor ve S. Yates (Der.), Discourse as data: A guide for analysis içinde (s.229-266). London: Sage.
McCabe, S. ve Stokoe, E. H. (2004). Place and identity in “day visitor” narratives. Annals of Tourism Research 31 (3), 601–622.
Murray, M. (2008). Narrative psychology. J.A. Smith (Der.), Qualitative Psychology:A Practical Guide to Research Methods içinde (s.111-133). Sage Publications.
Polletta, F.ve Jasper, J. M. (2001). Collective identity and social movements. Annual Review of Sociology, 27, 283-305.
Potter, J., ve Reicher, S. (1987). Discourses of community and conflict: The organization of social categories in accounts of a ‘riot’. British Journal of Social Psychology, 26(1), 25-40.
Swan, D. ve Linehan, C. (2000). Positioning as a means of understanding the narrative construction of self: A story of lesbian escorting. Narrative Inquiry 10 (2), 403–427.
Taylor, S (2010). Narratives of identity and place. Psychology Press.
Wetherell, M. ve Edley, N. (1999). Negotiating hegemonic masculinity: Imaginary positions and psycho-discursive practices, Feminism and Psychology 9, 335–356.
Bu çalışma Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
Telif Hakkı (c) 2015 Nesne Psikoloji Dergisi